Zespół Szkół Zawodowych
ul. T. Kościuszki 16
11-500 Giżycko
tel/fax  87 428 32 41

Technik logistyk

logistyk.jpg   logistyk2.jpg

 

Uczniowie, którzy rozpoczną naukę w Technikum Nr 3 w zawodzie technik logistyk przygotują się do zdobycia dwóch kwalifikacji:

  • Obsługa magazynów
  • Organizacja transportu

Technik logistyk planuje, organizuje, kieruje i kontroluje przemieszczanie towarów od producenta do konsumenta wykorzystując informacje płynące z rynku w celu optymalizacji korzyści wynikających z wymiany towarowej dla wszystkich uczestników tej wymiany; dostarcza towar zgodnie z zamówieniem klienta we wskazane miejsce i czas; optymalizuje koszty dostawy towarów; dokonuje wyboru procedury zakupów i analizuje ich stan; obsługuje zamówienia i organizuje transport wykorzystując w tym celu systemy informatyczne.

Zadania zawodowe:

  • przygotowywanie ofert handlowych w zakresie świadczenia usług logistycznych
  • przygotowywanie procesu logistycznego
  • dokonywanie wyboru dostawców towarów na podstawie określonych wymagań
  • przyjmowanie i kompletowanie zamówienia usług logistycznych
  • dobieranie środków do załadunku i rozładunku towarów oraz środków transportu
  • dobieranie opakowań jednostkowych i transportowych
  • obliczanie ilości miejsca do składowania towarów
  • przygotowywanie taryf przewozowych, spedycyjnych i ustalanie należności za usługi logistyczne: kosztów transportu, magazynowania i usług logistycznych
  • sporządzanie dokumentów logistycznych oraz zawieranie umów sprzedaży usług logistycznych
  • prowadzenie rozliczeń i rachunków ze spedytorami, klientami krajowymi i zagranicznymi
  • analizowanie kosztów dostawy i magazynowania oraz podstawowych parametrów wydajności procesów magazynowych
  • organizowanie przyjęcia i wydania towarów z magazynu
  • organizowanie logistyki miejskiej
  • organizowanie recyklingu i utylizacji odpadów w działalności logistycznej
  • podejmowanie działalności marketingowej na rynku usług logistycznych
  • ocenianie jakości świadczonych usług logistycznych i efektywności podejmowanych działań
  • ustalanie nieprawidłowości w stanie i sposobie przechowywania zapasów w przedsiębiorstwie
  • organizowanie własnego miejsca pracy oraz podległych pracowników zgodnie z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ergonomii, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska
  • kierowanie i organizowanie pracy zespołów ludzi w działalności logistycznej


Możliwości zatrudnienia:

Do najpopularniejszych branż, które poszukują logistyków należą przede wszystkim przemysł, budownictwo, handel i usługi oraz informatyka i telekomunikacja. Na rynku istnieje wiele firm specjalizujących się w spedycji krajowej i międzynarodowej.

Technicy logistycy projektują, organizują i odpowiadają za efektywność działania systemów dystrybucji, transportu i komunikacji. Jako pracownicy średniego szczebla wykonują szereg zadań o charakterze zarówno operacyjnym, jak i kierowniczym. Technicy logistycy, poza typowymi zadaniami związanymi z przemieszczaniem masy towarowej, muszą posiadać umiejętności i wiadomości pozwalające im także zorganizować transport ludzi. Dlatego wśród zadań zawodowych, do jakich są przygotowani, muszą być te, które pozwalają zaplanować i zorganizować bezpieczny, wygodny i szybki transport osób w ruchu krajowym i międzynarodowym.

 BLACHARZ SAMOCHODOWY

 

Kwalifikacja wyodrębniona w zawodzie:

Naprawa uszkodzonych nadwozi pojazdów samochodowych.

 

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie blacharz samochodowy powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

1) oceniania stanu technicznego nadwozi pojazdów samochodowych;

2) naprawiania uszkodzonych nadwozi pojazdów samochodowych;

3) zabezpieczania antykorozyjnego nadwozi pojazdów samochodowych.

 

 

Zadaniem Blacharza samochodowego jest ręczna lub ręczno – maszynowa obróbka metali, budowa, konserwacja i naprawa nadwozi pojazdów samochodowych Typowymi pracami wykonywanymi przez Blacharza samochodowego są:

- ocena, określenie stopnia zużycia i określenie stanu technicznego elementów nadwozi pojazdów samochodowych,

- planowanie, przygotowanie, dobór materiałów, półfabrykatów i narzędzi do naprawy nadwozi pojazdów samochodowych,

- dobór metod, materiałów, przygotowanie elementów i wykonywanie zabezpieczeń antykorozyjnych nadwozi pojazdów samochodowych.

 

Dynamiczne zmiany w technice, technologii, organizacji produkcji i usługach powodują, iż kształcenie zawodowe Blacharza samochodowego ma charakter szerokoprofilowy umożliwiający opanowanie umiejętności ogólnozawodowych oraz specjalistycznych, a także umiejętności intelektualnych i postaw stanowiących dobre przygotowanie do specjalizacji.

Blacharz samochodowy wykonuje swoją pracę z reguły w pomieszczeniach zamkniętych. Pewne naprawy stwarzają zagrożenia dla życia i zdrowia pracownika. Wykonując pracę Blacharz samochodowy odpowiada za powierzony mu pojazd, narzędzia, urządzenia, maszyny i materiały do jego naprawy, które zostały mu powierzone.

Kandydat do zawodu Blacharz samochodowy powinien charakteryzować się: zainteresowaniami i zdolnościami technicznymi, zdolnościami manualnymi oraz starannością i dokładnością w wykonywaniu pracy, wyobraźnią przestrzenną, zdolnością koncentracji uwagi, odpowiedzialnością, niezależnością i samodzielnością w działaniu, wytrwałością i cierpliwością w realizacji powierzonych zadań, dobrą koordynacją wzrokowo – ruchową, a także zainteresowaniami o motoryzacyjnym.

Praca blacharza samochodowego z reguły nie wymaga znacznego wysiłku fizycznego, jednak wymaga dobrej ogólnej sprawności fizycznej.

Przeciwwskazania zdrowotne to: zaburzenia równowagi i świadomości, zaburzenia psychiczne, wady wzroku nie poddające się korekcji, brak widzenia obuocznego, uszkodzenia narządu słuchu uniemożliwiające kontrolę słuchową pracy maszyny, ograniczenie sprawność rąk i palców, skóra rąk skłonna do uczuleń.

 

UZASADNIENIE POTRZEBY KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Rozwój przemysłu motoryzacyjnego i towarzyszący zwiększonej liczbie samochodów przyrost wypadków przyczynia się do zwiększonego zapotrzebowania na usługi blacharstwa samochodowego. Blacharze samochodowi mogą być zatrudnieni w zakładach produkcyjnych branży samochodowej, warsztatach naprawczych, usługach blacharskich oraz mogą prowadzić własna działalność gospodarczą. Uniwersalność kwalifikacji zawodowych Blacharza samochodowego daje podstawy do wykonywania wielu zadań zawodowych w zawodach pokrewnych. Dodatkowo uzyskując uprawnienia np. spawacza i poszerzając w ten sposób swoje umiejętności zawodowe zwiększają możliwości zdobycia atrakcyjnej pracy. Pomimo, iż przewidywany jest rozwój dziedzin związanych z nowoczesnymi technologiami to jednak zapotrzebowanie na specjalistów wykonujących czynności proste będzie również rosło.

 

MONTER ELEKTRONIK

 

Kwalifikacje wyodrębnione w zawodzie:

  1. Montaż układów i urządzeń elektronicznych.

  2. Wykonywanie instalacji urządzeń elektronicznych.

 

Monter-elektronik, to zawód przyszłości, stawiający ciągle nowe wyzwania i dający możliwości samorealizacji i dużej satysfakcji z wykonywanej pracy. Głównym celem kształcenia w zawodzie monter elektronik jest przygotowanie wykwalifikowanej kadry specjalistów. Monter elektronik wykonuje prace związane z montażem elektrycznym i mechanicznym układów i urządzeń elektronicznych oraz wykonywaniem instalacji urządzeń elektronicznych i ich konserwacją. Do podjęcia pracy w tym zawodzie wystarczy wykształcenie zawodowe, zdobyte w trakcie 3 letniego cyklu kształcenia na podbudowie gimnazjum. Konieczna jest wysoka sprawność manualna i dobra koordynacja wzrokowo - ruchowa.

Monter-elektronik może podnieść swoje kwalifikacje otrzymując tytuł technika elektronika. Następnym krokiem jest podwyższenie kwalifikacji w szkołach wyższych na kierunkach: elektronika, automatyka robotyka, telekomunikacja lub zbliżonych.

UZASADNIENIE POTRZEBY KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Absolwent zasadniczej szkoły zawodowej kształcącej w zawodzie monter-elektronik po zakończeniu edukacji i zdaniu egzaminów potwierdzających kwalifikacje zdobędzie wiedzę i umiejętności dotyczące nowych rozwiązań układów i urządzeń elektronicznych powszechnie stosowanych w przemyśle. Będzie mógł wykonywać montaż układów elektronicznych wykonywanych

w najnowszych technologiach oraz w dużym stopniu miniaturyzacji. Należałoby również przeanalizować rynek pracy dla przyszłego montera i uzyskane dane, wraz z konkretnymi stanowiskami i przypisanymi im obowiązkami zamieścić w nocie informacyjnej

Monter-elektronik może znaleźć pracę: w zakładach przemysłowych przy montażu, instalacji, konserwacji i eksploatacji urządzeń elektronicznych; w warsztatach naprawczych sprzętu elektronicznego; w zakładach usługowych i firmach instalujących sprzęt elektroniczny powszechnego użytku; w warsztatach naprawczych urządzeń oraz aparatury elektronicznej i automatyki; w specjalistycznych placówkach handlowych; może prowadzić własną działalność gospodarczą. Monter elektronik ma duży wybór rodzaju pracy może pracować w dużym zespole przy produkcji serii wyrobów lub małej

MECHANIK-OPERATOR POJAZDÓW

I MASZYN ROLNICZYCH

 

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie mechanik-operator pojazdów i maszyn rolniczych powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

1) użytkowania pojazdów, narzędzi, maszyn i urządzeń stosowanych

w produkcji rolniczej;

2) obsługiwania pojazdów rolniczych, środków transportu, maszyn i urządzeń stosowanych w rolnictwie;

3) oceniania stanu technicznego maszyn i urządzeń rolniczych;

4) prowadzenia samochodów osobowych oraz ciągników rolniczych.

 

Kwalifikacje wyodrębnione w zawodzie:

  1. Użytkowanie pojazdów, maszyn, urządzeń i narzędzi stosowanych w rolnictwie.

  2. Obsługa techniczna oraz naprawa pojazdów, maszyn i urządzeń stosowanych w rolnictwie.

 

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie mechanik-operator pojazdów

i maszyn rolniczych powinien być przygotowany do wykonywania zadań zawodowych związanych z eksploatacją i naprawą pojazdów, środków transportowych, maszyn i urządzeń rolniczych. W przypadku zakładu naprawczego zadania zawodowe dotyczą także demontażu i montażu pojazdów

i maszyn oraz urządzeń, ich rozruchu, regulacji oraz zabezpieczenia antykorozyjnego. Mechanik-operator pojazdów i maszyn rolniczych powinien być również przygotowany do wykonywania zadań zawodowych z zakresu diagnostyki i oceny stanu technicznego sprzętu rolniczego (pojazdów, środków transportowych, maszyn i urządzeń). Obsługa i serwisowanie nowoczesnych maszyn, zwłaszcza będących w okresie gwarancyjnym eksploatacji, może wymagać od niego uzyskania dodatkowych uprawnień od poszczególnych producentów sprzętu rolniczego. Wprowadzanie nowych rozwiązań technicznych przez producentów sprzętu rolniczego wymaga ciągłej aktualizacji wiedzy i umiejętności specjalistycznych przez absolwentów tego zawodu.

Mechanik-operator pojazdów i maszyn rolniczych może podejmować pracę

w przedsiębiorstwach technicznej obsługi wsi i rolnictwa, a także może samodzielnie podjąć i prowadzić działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług mechanizacyjnych, naprawczych, serwisowania i dystrybucji części zamiennych do sprzętu rolniczego.

UZASADNIENIE POTRZEBY KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MECHANIK-OPERATOR POJAZDÓW I MASZYN ROLNICZYCH

Rozwój współczesnego rolnictwa wynika głównie z wprowadzania do produkcji nowoczesnych środków technicznych. Zastępują one pracę ręczną producentów rolnych jednak do ich obsługi, stosowania potrzeba wysoko wykwalifikowanych pracowników. Wysokie koszty maszyn przy stosunkowo dużym rozdrobnieniu areału gospodarstw wymuszają ich zespołowe użytkowanie lub konieczność zamawiania wykonania specjalistycznych usług w wyspecjalizowanych przedsiębiorstwach dysponujących sprzętem, kombajnami do zbioru roślin i nowoczesnymi agregatami (np. do zbioru roślin na dużych powierzchniach, produkcji sianokiszonki, itp.). Postęp techniczny, wprowadzanie procesu automatyzacji i komputeryzacji do procesu produkcji (np. obliczanie i zadawanie dawki paszy indywidualnie dla każdej sztuki zwierząt w zależności od jej wydajności, dawkowanie nawozu w zależności od zasobów gleby itp.) powoduje stawianie bardzo wysokich wymagań dla mechanika-operatora pojazdów i maszyn rolniczych, który musi być specjalistą w wielu dziedzinach (technika, informatyka). Powinien także posiadać podstawową wiedzę z zakresu produkcji zwierzęcej, roślinnej.

Analiza ofert pracy, a także możliwość podjęcia i prowadzenia samodzielnej działalności usługowej lub produkcyjnej wykazała, że absolwenci tego kierunku kształcenia nie są dominującą grupą osób wśród poszukujących pracy.

 

OPERATOR MASZYN I URZĄDZEŃ PRZEMYSŁU SPOŻYWCZEGO

 

Kwalifikacja wyodrębniona w zawodzie: Produkcja wyrobów spożywczych z wykorzystaniem maszyn i urządzeń.

 

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie operator maszyn i urządzeń przemysłu spożywczego powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

1) przygotowanie surowców do produkcji wyrobów spożywczych

z wykorzystaniem maszyn i urządzeń;

2) wytwarzanie półproduktów i wyrobów gotowych z wykorzystaniem maszyn i urządzeń;

3) obsługiwanie maszyn i urządzeń stosowanych do produkcji wyrobów spożywczych;

4) magazynowania wyrobów gotowych z wykorzystaniem urządzeń magazynowych i środków transportu wewnętrznego.

 

Operator maszyn i urządzeń przemysłu spożywczego obsługuje maszyny i urządzenia na wszystkich etapach produkcji wyrobów spożywczych. Dobiera surowce, dodatki do żywności i materiały pomocnicze do produkcji wyrobów spożywczych i przygotowuje do produkcji, dobiera parametry technologiczne do produkcji wyrobów spożywczych. Użytkuje maszyny i urządzenia do przygotowania surowców, dodatków do żywności i materiałów pomocniczych oraz do produkcji wyrobów spożywczych, ich konfekcjonowania, pakowania i magazynowania, a także środki transportu wewnętrznego. Wykonuje czynności związane z procesem produkcji, magazynowaniem i ekspedycją wyrobów spożywczych. Ocenia organoleptycznie surowce, półprodukty, wyroby gotowe i dodatki do żywności. Dokumentuje przebieg pracy maszyn i urządzeń zgodnie z procedurami HACCP, przestrzega zasad GMP i GHP w procesie produkcji, magazynowania i przygotowania do wysyłki wyrobów spożywczych.

Ze względu na różnorodność produkcji w przemyśle spożywczym, na początku okresu kształcenia ukierunkowuje się na obsługę maszyn i urządzeń związanych wybranym działem produkcji artykułów spożywczych. Ukierunkowanie to jest związane z potrzebami lokalnego rynku pracy oraz zainteresowaniami uczniów, np. obsługa maszyn i urządzeń do przetwórstwa owoców i warzyw, obsługa maszyn i urządzeń do produkcji cukierniczej, obsługa maszyn i urządzeń do przetwórstwa mleczarskiego.

 

UZASADNIENIE POTRZEBY KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Przetwórstwo spożywcze jest jedną z gałęzi gospodarki w naszym kraju, w której coraz większą rolę odgrywa mechanizacja i automatyzacja produkcji. Nowe techniki i technologie produkcji wkraczają nie tylko do dużych zakładów przetwórczych typu cukrownie, mleczarnie, przetwórnie owocowo-warzywne itp., ale także do niewielkich zakładów typu rzemieślniczego, np. piekarnie, cukiernie. Pracodawcy poszukują pracowników, którzy będą potrafili obsługiwać nowoczesne maszyny i urządzenia.

 

TAPICER

 

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie tapicer powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych: :

1) wykonywania wyrobów tapicerowanych i prac dekoratorskich;

2) wykonywania napraw i renowacji wyrobów tapicerowanych;

3) wykonywania usług tapicerskich.

 

Kwalifikacja wyodrębniona w zawodzie: Wykonywanie wyrobów tapicerowanych.

 

Tapicer wykonuje:

 tapicerowane części mebli oraz dokonuje ich napraw i renowacji,

 tapicerowane części wyposażenia środków transportowych (np. siedzenia samochodowe),

 sprzętu sportowego (maty, piłki, urządzenia treningowe),

 tapicerowany sprzęt medyczny,

 inne specjalistyczne wyroby tapicerowane na zamówienie.

 

Tapicer wykonuje również prace dekoratorskie:

 związane z urządzaniem wnętrz mieszkalnych (wyciszanie drzwi, obijanie ścian, upinanie i mocowanie firan, kotar itp.),

 salonów wystawowych, scenografii teatralnej (formowanie, upinanie i zawieszanie kotar, draperii, kurtyn itp.),

 dekoracje witryn wystawowych,

 dekoracje okolicznościowe.

Wykonuje również naprawy uszkodzonych lub zużytych tapicerowanych części mebli i sprzętów, łącznie z drobnymi naprawami części konstrukcji.

Zadania zawodowe tapicer wykonuje posługując się maszynami do szycia, urządzeniami i narzędziami tapicerskimi i przyborami tapicerskimi wykorzystując różnorodne surowce, materiały i półfabrykaty tapicerskie.

Absolwent zasadniczej szkoły zawodowej w zawodzie tapicer może pracować w zakładach produkcyjnych, w salonach meblowych jako doradca i sprzedawca, w muzeum jako renowator mebli tapicerowanych, w biurach projektowych zajmujących się dekoracją wnętrz. Może również założyć własną firmę świadczącą usługi w zakresie naprawy, konserwacji i produkcji oraz sprzedaży mebli tapicerowanych i materiałów do ich produkcji. Zatrudnienie może znaleźć na lokalnym, regionalnym rynku pracy jak również w krajach UE.

 

UZASADNIENIE POTRZEBY KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Polskie firmy oferujące meble tapicerowane odnoszą coraz większe sukcesy, zdobywając europejskie rynki. Głównymi odbiorcami naszych wyrobów tapicerowanych są Niemcy, Francuzi i Brytyjczycy. Na zainteresowanie naszymi wyrobami mają wpływ jakość, cena i atrakcyjne wzornictwo. Wśród mebli tapicerowanych dużym zainteresowaniem cieszą się m.in. wersalki, kanapy, sofy, fotele rozkładane itp. Ich produkcja w Polsce jest wysoka, co przekłada się na wielkość eksportu. Meble tapicerowane z Polski można znaleźć nie tylko na terenie Unii Europejskiej, ale łącznie na 94 rynkach. Eksporterami są nie tylko duże firmy, ale również podmioty z sektora MSP ( małych i średnich przedsiębiorstw ). Potrafią dbać jednocześnie o cenę, jakość i wzornictwo, dzięki czemu oferują produkty, które nie dość, że nie są drogie to są bardzo atrakcyjne na rynku. W 2010 roku w Polsce wyprodukowano 2,3 mln sztuk mebli tapicerowanych przeznaczonych do spania, czyli popularnych wersalek, kanap i rozkładanych foteli. Ta liczba w porównaniu z danymi o wielkości produkcji w całej Unii Europejskiej wynoszącej wtedy 5,3 mln sztuk jest znacząca, bo stanowi aż 44% całego rynku1.

Dynamiczny rozwój tej gałęzi przemysłu powoduje, iż zapotrzebowanie na osoby z odpowiednimi kwalifikacjami jest coraz większe. Zawód tapicer należy do grupy zawodów rzemieślniczych poszukiwanych na rynku pracy, gdyż liczba absolwentów jest niewystarczająca dla zaspokojenia potrzeb pracodawców i klientów. Analiza internetowych ofert pracy, prowadzona w oparciu o Centralną Bazę Ofert Pracy zgłoszonych do powiatowych urzędów pracy wykazała, że zawód tapicer należy do poszukiwanych na rynku pracy.

 

KRAWIEC

 

Kwalifikacja wyodrębniona w zawodzie:

Wykonywanie usług krawieckich.

 

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie krawiec powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

- konstruowania i modelowania wyrobów odzieżowych zgodnie z zamówieniem

klienta;

- dobierania materiałów odzieżowych i dodatków do wyrobu odzieżowego;

- obsługiwania maszyn i urządzeń stosowanych podczas wytwarzania wyrobów

odzieżowych;

- wykonywania wyrobów odzieżowych;

- świadczenia usług związanych z przeróbką i naprawą wyrobów odzieżowych.

 

Krawiec zajmuje się konfekcjonowaniem wyrobów odzieżowych. Główne zadania zawodowe to: rozpoznawanie materiałów odzieżowych i określanie ich zastosowania na podstawie właściwości; dobieranie fasonu odzieży do typu sylwetki klienta; interpretowanie rysunków żurnalowych i modelowych oraz wykonanie prostych projektów plastycznych; konstruowanie i modelowanie form odzieży zgodnie z zamówieniem klienta, eksploatowanie maszyn szwalniczych np. overlock, stębnówka, guzikarka, dziurkarka i urządzeń odzieżowych: pras i manekinów prasowalniczych; obsługiwanie programów komputerowych wspomagających realizację zadań zawodowych, wykonanie

i montowanie węzłów technologicznych odzieży, wykonanie różnych asortymentów odzieży z materiałów odzieżowych dla wszystkich grup wiekowych; wykonanie przeróbek i napraw wyrobów odzieżowych; zorganizowanie stanowiska pracy zgodnie z zasadami ergonomii oraz bezpieczeństwa i higieny pracy w procesie produkcji odzieży, zorganizowanie własnej działalności gospodarczej związanej z produkcją odzieży; współdziałanie z innymi pracownikami.

UZASADNIENIE POTRZEBY KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Odzieżownictwo to branża, która po kilkuletnim kryzysie zaczyna się rozwijać w Polsce. Wprowadzenie modnego wzornictwa, innowacyjnych technologii, szybkie reagowanie na zmieniające się trendy mody, minimalizacja czasu potrzebnego do wprowadzenia nowego produktu oraz wysoka jakość odzieży wpływa na wzrost produkcji. Odradzanie się branży odzieżowej powoduje, że pracodawcy poszukują wykwalifikowanych pracowników.

Kolejnym argumentem jest wzrost usług krawieckich w zakresie: szycia ubiorów dla osób szczycących się indywidualnym stylem oraz dopasowanie gotowej konfekcji do sylwetek. Klient oczekuje usług krawieckich, ponieważ panująca od kilku lat moda na zakupy w sieciówkach, second handach

i outletach zabija indywidualizm. Klient nie chce stracić szansy na zakup modnych ubrań w niskiej cenie, nawet jeśli nie pasują idealnie do jego sylwetki. Opłaca się kupić tanie ubranie i zanieść do krawca, który świadczy usługi z zakresu przeróbek i napraw oraz dopasowania odzieży do figury. Z usług krawieckich korzystają osoby, które mają sylwetki nietypowe, dla których odzieży w sklepach nie ma. Krawiectwo odradza się w Polsce, potrzebny jest krawiec - stylista, który z zaangażowaniem i fachowo uszyje odzież na miarę, dokona poprawek i przeróbek(http://biznes.gazetaprawna.pl/).

 

 

ROLNIK

 

Kwalifikacja wyodrębniona w zawodzie: Prowadzenie produkcji rolniczej.

 

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie rolnik powinien być przygotowany do wykonywania co najmniej następujących zadań zawodowych:

1) wykonywania prac związanych z prowadzeniem produkcji roślinnej

i zwierzęcej;

2) prowadzenia i obsługi pojazdów, maszyn i urządzeń stosowanych

w produkcji roślinnej i zwierzęcej;

3) prowadzenia sprzedaży produktów rolnych i zwierząt gospodarskich;

4) obliczania opłacalności produkcji rolniczej.

 

Zawód rolnik ulokowany jest w branży rolniczo-leśnej z ochroną środowiska. Wyodrębniono w nim jedną kwalifikację, w której opisano efekty kształcenia w trzech jednostkach. Kształcenie w zawodzie rolnik przygotowuje osobę uczącą się do wykonywania prac w produkcji roślinnej, zwierzęcej i obsługiwania środków technicznych stosowanych w rolnictwie. Umiejętności te pozwalają również na prowadzenie własnego gospodarstwa rolniczego. Złożoność wykonywania zadań w tym zawodzie wynika z jego interdyscyplinarności i różnorodności stosowanych technologii produkcji. Wykonywanie prac związanych z produkcją roślinną uzależnione jest od cyklu przyrodniczego i może być realizowane przede wszystkim w okresie wegetacyjnym roślin uprawnych. Wykonywanie prac w produkcji zwierzęcej wymaga systematyczności i ciągłości – również w czasie dni wolnych od pracy takich jak soboty i niedziele oraz święta. Jakość wykonywanych prac ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo, zdrowie i życie człowieka oraz stan środowiska naturalnego. Stąd oprócz umiejętności technologicznych istotne znaczenie ma postawa osób wykonujących prace w tym zawodzie. Wykonywanie zadań zawodowych sprzyja obserwacji środowiska naturalnego, kształtowaniu umiejętności badawczych i życiu w harmonii z przyrodą. Nowe technologie produkcji motywują do stosowania technologii informacyjno-komunikacyjnych i środków technicznych zapewniających wysokie wskaźniki wydajności pracy i niski poziom szkodliwości dla środowiska naturalnego.

UZASADNIENIE POTRZEBY KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Osoby posiadające wykształcenie w zawodzie rolnik z zasady pracują we własnych lub rodzinnych gospodarstwach rolnych. Mogą jednak wykonywać pracę najemną w gospodarstwach i przedsiębiorstwach rolnych. Według danych GUS liczba gospodarstw rolnych wynosi nieco ponad 1,5 mln, a średnia powierzchnia jest nieco niższa niż 10 ha. Sytuacja rolników jest dość zróżnicowana w różnych regionach. Największe zapotrzebowanie na pracowników w tych gospodarstwach występuje sezonowo wiosną latem i jesienią. Przez cały rok na zatrudnienie mogą liczyć pracownicy w produkcji zwierzęcej. Odsetek gospodarstw korzystających z pracy najemnej się zwiększa i stąd w niewielkim stopniu, ale wzrasta zapotrzebowanie na pracowników wykształconych w zawodzie rolnik. Odpowiednio wykształceni rolnicy będą więc zastępować pracowników niewykwalifikowanych, co jest bardzo ważne ze społecznego punktu widzenia. Praca odbywa się w środowisku naturalnym i ważne jest jak człowiek ją wykonujący rozumie jej znaczenie i własny wpływ na jakość życia drugiego człowieka oraz stan tego środowiska. Osoby wykształcone w zawodzie rolnik mogą podnosić swoje kwalifikacje na kwalifikacyjnych kursach zawodowych zdobywając kolejne zawody technik rolnik lub technik agrobiznesu. Rolnik może również dokształcać się na kursach specjalistycznych np. w zakresie stosowania środków ochrony roślin, pracy kombajnem zbożowym itp.

 

 

FOTOGRAF

 

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie fotograf powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

1) organizowania planu zdjęciowego;

2) rejestrowania obrazu;

3) kopiowania i obróbki obrazu.

 

Kwalifikacja wyodrębniona w zawodzie:  Rejestracja i obróbka obrazu.

 

Fotograf to specjalista zajmujący się rejestrowaniem, obróbką, powielaniem i prezentowaniem obrazów z wykorzystaniem różnych technik oraz nośników obrazu. Fotografuje obiekty architektoniczne, martwą naturę, zwierzęta i przyrodę, wykonuje: fotografie osób, reportaże, zdjęcia reklamowe i techniczne. Fotograf może prowadzić własną działalność usługową, pracować w firmie fotograficznej albo być zatrudniony w branżach lub instytucjach wykorzystujących fotografię w swojej działalności. Są to redakcje prasowe, agencje reklamowe, telewizja, policja, biblioteki, muzea, placówki naukowo-techniczne i archiwa. Fotograf posługuje się sprzętem i urządzeniami o różnym stopniu złożoności i zaawansowania technicznego oraz technologicznego, tj.: wielko i średnioformatowe studyjne aparaty fotograficzne, lustrzanki cyfrowe wyposażone w najnowocześniejszą elektronikę i optykę, światłomierze, mierniki temperatury barwowej, studyjny sprzęt oświetleniowy, modyfikatory oświetlenia, systemy zawieszenia oświetlenia oraz teł.

 

UZASADNIENIE POTRZEBY KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Fotografia od wielu lat jest wykorzystywana we wszystkich niemal dziedzinach działalności człowieka. Wprawdzie postęp naukowo-techniczny w obszarze cyfrowych technik rejestracji obrazu ułatwia osiąganie zadawalających efektów zdjęciowych bez warsztatowego przygotowania zawodowego, to jednak w dobie komunikacji wizualnej i stale rozwijającym się rynku multimediów rośnie zapotrzebowanie na wysoko wyspecjalizowaną kadrę w zakresie szeroko rozumianych technik obrazowania i kreacji obrazów. Dlatego należy się spodziewać, że pracodawcy będą coraz bardziej zainteresowani zatrudnianiem profesjonalistów do różnych zastosowań fotografii wymagających odpowiedniego zasobu wiedzy i umiejętności praktycznych. Wysoko wykwalifikowani fotografowie będą mogli prowadzić własną firmę oferującą klientom szeroką gamę usług fotograficznych lub podjąć pracę w wielu gałęziach gospodarki, w których wykorzystuje się różnorodne techniki i technologie obrazowania. Zdobywając zawód fotografa uczeń opanowuje umiejętności związane z wykonywaniem zdjęć, ich przetwarzaniem i przygotowaniem do publikacji, wykorzystywaniem nowoczesnego sprzętu i metod rejestracji obrazu oraz nabywa kompetencje umożliwiające mu pełną aktywność zawodową na współczesnym rynku pracy fotografów.

 

DEKARZ

 

Kwalifikacja wyodrębniona w zawodzie: Wykonywanie robót dekarskich.

 

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie dekarz powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

1) wykonywania pokryć dachowych i obróbek dekarskich;

2) wykonywania montażu okien dachowych, wyłazów, świetlików i urządzeń do pozyskiwania energii odnawialnej;

3) wykonywania odwodnień połaci dachowych;

4) wykonywania remontu i rozbiórki pokryć dachowych, obróbek dekarskich i odwodnień połaci dachowych.

 

Dekarz pracuje w budownictwie i do jego zadań należy wykonywanie pokryć dachowych, wykonywanie obróbek dekarskich, montowanie rynien i rur spustowych. Ponadto montują oni okna połaciowe, wyłazy i świetliki dachowe.

Osobę pracującą w zawodzie dekarza powinna cechować sprawność manualna, zmysł równowagi, wyobraźnia przestrzenna, wytrzymałość na długotrwały wysiłek fizyczny, odporność na warunki pogodowe, dokładność i samokontrola. Dekarz, który pełni funkcję brygadzisty, powinien przejawiać zdolności kierownicze, uzdolnienia techniczne i zdolność współpracy w zespole.

Dekarz może wykonywać pracę w zakładzie produkcyjnym, w hali lub na wolnym powietrzu w zmiennych warunkach atmosferycznych. Pracę dekarza zalicza się do niebezpiecznych, gdyż większość prac wykonywana jest na wysokości. Dekarze pracują zazwyczaj w zespołach, w ośmiogodzinnym wymiarze czasu, który może być wydłużony w związku z terminami umownymi lub ze względów technologicznych bądź atmosferycznych.

Dekarz może pracować w sąsiedztwie innych pracowników budowlanych np. murarzy. Utrudnienia w pracy stwarzają wąskie przejścia, stojące rusztowania i stemplowania.

UZASADNIENIE POTRZEBY KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Budownictwo należy do najbardziej istotnych gałęzi gospodarki w naszym kraju. Udział budownictwa w PKB w średniookresowej perspektywie waha się od 6% do 8%. Z danych Głównego Urzędu Statystycznego (Zatrudnienie i wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2011 roku. Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 2012, s. 24.) wynika, że w sekcji budownictwo w 2011 roku było zatrudnionych ok. 500 tys. osób. Osoby te są głównie zatrudniane w prywatnych firmach budowlanych. Dekarze należą do grupy wykwalifikowanych pracowników budownictwa poszukiwanych w kraju i na europejskim rynku pracy. Praktycznie żadna inwestycja budowlana nie może być ukończona bez wykonania prac dekarskich. Pracodawcy w kraju oczekują na profesjonalnie przygotowanych absolwentów zasadniczych szkół zawodowych kształcących na potrzeby budownictwa. W ich ocenie poza wysokimi kwalifikacjami zawodowymi, ważne są także kompetencje personalne i społeczne. Na szczególną uwagę zasługuje umiejętność współpracy w zespole odporność na stres. Pracodawcy wymagają także umiejętności dostosowania się pracownika do zmiennych warunków pracy.

Pracodawcy zagraniczni cenią sobie umiejętności polskich pracowników wykonujących prace dekarskie, jednak wymagają umiejętności posługiwania się językiem zawodowym w sposób umożliwiający komunikację w zespole i z nadzorem w miejscu pracy. Osoby przedsiębiorcze mogą podejmować własną działalność gospodarczą lub tworzyć własne firmy budowlane. Na rynku pracy istnieje stałe, stabilne zapotrzebowanie na dekarzy, rosnące w okresach wysokiej koniunktury inwestycyjnej.

 

CIEŚLA

 

Kwalifikacja wyodrębniona w zawodzie: Wykonywanie robót ciesielskich.

 

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie cieśla powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

1) przygotowanie elementów z drewna oraz materiałów drzewnych do montażu;

2) wykonywania konstrukcji drewnianych;

3) wykonywania form i deskowań elementów konstrukcji betonowych

i żelbetowych;

4) wykonywania rusztowań drewnianych oraz pomostów roboczych;

5) wykonywania napraw, renowacji i rozbiórki konstrukcji drewnianych.

 

Cieśla (stolarz budowlany) pracuje w budownictwie i do jego zadań należy wykonywanie konstrukcji drewnianych do szalunków i stemplowań, konstrukcji wieńcowych, więźby dachowej, okien i drzwi. W pracy wykorzystuje odpowiednie materiały łączące (gwoździe, sworznie, śruby, klamry, pierścienie, jarzma, ściski stalowe, wkładki zębate itp.), za pomocą których scala przygotowany materiał. Doskonałe opanowanie różnych sposobów łączenia drewna (przez pasowanie, zbijanie, przykręcanie itp.) to bardzo istotna umiejętność w zawodzie cieśli. Do wykonywania zadań zawodowych niezbędna jest wiedza z zakresu właściwości wad różnych gatunków drewna, gdyż dzięki niej określa przydatność drewna do wykonywania różnorodnych konstrukcji (np. inne cechy ma mieć drewno użyte do deskowania form betonowych, inne murarskich a jeszcze innego więźby dachowej).Cieśla powinien znać i stosować zasady suszenia drewna gdyż jest to bardzo istotne przy wykonywaniu konstrukcji ciesielskich. Wilgotność drewna odgrywa istotną rolę, gdyż od niej zależy w jakim stopniu konstrukcja wypaczy się lub ulegnie skurczowi. Wilgotność drewna ma również wpływ na wytrzymałość połączeń konstrukcji. Wykwalifikowany cieśla powinien znać się na środkach chemicznych (środki grzybobójcze, owadobójcze i uodparniające na ogień oraz przeciwdziałające przyczepności betonu do drewna) stosowanych do impregnacji drewna, które wykorzystuje się do pokrywania powierzchni drewna.

Najtrudniejsze jest wykonywanie skomplikowanych konstrukcji drewnianych stropów (np. kopułowych) i łuków (krążyn), ponieważ trzeba wtedy umieć wyginać drewno. Współcześnie cieśla musi znać się na różnych systemach szalunków, również na takich gdzie wykorzystuje się materiały inne niż drewno, np. metalowe. Do prac ciesielskich niezbędna jest znajomość czytania rysunków technicznych Praca cieśli odbywa się zwykle na placu budowy na otwartej przestrzeni przy zmiennych warunkach atmosferycznych jak również na zapleczu budowy i w pomieszczeniach zamkniętych. Pracę wykonuje się teżw wykopach lub na wysokościach. Cieśla wykonuje  również konstrukcje rozporowe i podporowe ścian w wykopach, drewnianych konstrukcji inżynierskich mosty, wieże itp.

Cieśli pracują zazwyczaj w zespołach, w ośmiogodzinnym wymiarze czasu, który może być wydłużony w związku z terminami umownymi lub ze względów technologicznych bądź atmosferycznych.

Cieśla może pracować w sąsiedztwie innych pracowników budowlanych np. dekarzy, murarzy.

UZASADNIENIE POTRZEBY KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE CIEŚLA

Cieśla może być zatrudniany na terenie całego kraju, jak również za granicą,

w firmach budowlanych. Fachowiec w tym zawodzie ma większe możliwości uzyskania pracy, np. przy rekonstrukcji obiektów zabytkowych. Inną formą zatrudnienia jest prowadzenie działalności gospodarczej - świadczenie usług. Jest to zawód mający nieustające zapotrzebowanie. Uniwersalność kwalifikacji zawodowych cieśli daje podstawy do wykonywania wielu zadań zawodowych

w zawodach pokrewnych oraz możliwość szybkiego przekwalifikowania się

w różnych obszarach.